Articles by "ΑΠΟΨΕΙΣ"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΠΟΨΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ανώνυμος 0

Ακούω λοιπόν διάφορους ‘’αναλυτές’’ και ‘’ειδήμονες’’ γεωπολιτικών γεγονότων και αναλύσεων με ιαχές και ύμνους προς την Τουρκία και τον ημίτρελο ‘’ηγέτη’’ της για δήθεν μεγάλη διπλωματική κωλοτούμπα και τρομερή και φοβερή διπλωματική (εδώ γελάμε μέχρι δακρύων…) κίνηση του Ερντογάν που θα μετατρέψει τη χώρα σε ενεργειακό κόμβο και άλλες παρόμοιες κουταμάρες ….. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν όλοι αυτοι έχουν ίχνος σοβαρότητας αλλά και γνώσης του γεωπολιτικού παιχνιδιού που παίζεται στη γειτονιά μας…… Προσωπικά θα τους χαρακτήριζα περισσότερο κωμικογράφους παρά αναλυτές τέτοιων γεγονότων και ας μην είμαι ειδήμονας….. Χρησιμοποιώ απλά τη λογική μου…..
Αν νομιζετε λοιπόν ότι η διπλωματική αυτοκτονία της Ρωσοτουρκικής  προσέγγισης του Ερντογάν είναι μια θετική κίνηση για την Τουρκία τότε απλά είστε για δέσιμο…. Οι Αμερικανοί ΔΕΝ πρόκειται να καταπιούν μια τέτοια προδοσία από τη μεριά της Τουρκίας για πολλούς και διάφορους λόγους αλλά και για λόγους γοήτρου.
Η Αμερική στήνει τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο σταθερά τα τελευταία πέντε χρόνια και μαλιστα τα τελευταία δυο ιδιαίτερα επιθετικά. Το ΝΑΤΟ κατεβάζει συνέχεια στρατεύματα , πυραύλους, αεροσκάφη , άρματα μάχης αλλά και κάθε είδους πολεμικό υλικό σε όλες τις χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία και μαλιστα προκλητικά φανερά.
Οργανώνουν γυμνάσια στα σύνορα με τη Ρωσία , κάνουν συνεχώς πτήσεις με κατασκοπευτικά αεροσκάφη και στη Βαλτική και Μαύρη Θάλασσα προκειμένου να καταγράψουν την αεράμυνα , και όχι μόνο , της Ρωσίας. Στέλνουν συνεχώς πολεμικά πλοία και αεροσκάφη μέσα στη Μαύρη Θάλασσα κάνοντας γυμνάσια μπροστά στη πόρτα της Ρωσίας και καταπατώντας ουσιαστικά τη συνθήκη του Μοντρέ με αρωγό πάντα την Τουρκία. Έχουν επενδύσει δισεκατομμύρια σε αυτή την νέα στρατιωτική άλωση της Ρωσίας και τώρα  ξαφνικά η Τουρκία προδίδει το ΝΑΤΟ…..
Η Αμερική με τους γνωστούς συμμάχους της και την Τουρκία δημιούργησαν το ISIS σπαταλώντας ποταμούς χρήματος και στρατιωτικού υλικού , κάνοντας δολοφονίες και γενοκτονίες κατά του Συριακού πληθυσμού  προκειμένου να δημιουργήσουν τους νέους δρόμους των αγωγών φυσικού αερίου από το Κατάρ και έτσι να αποκλείσουν τη Ρωσία από την τροφοδοσία , και άρα την εξάρτηση , του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και τώρα η Τουρκία τους προδίδει απροκάλυπτα……
Και πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι το ΝΑΤΟ αλλά και ευρωπαϊκή ένωση που είναι δημιούργημα του σιωνισμού θα αφήσει την Τουρκία ατιμώρητη ; Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι μετα από αυτό δεν θα ενισχυθούν περεταίρω οι Κούρδοι ;
Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι όλο το αμερικανικό στρατιωτικό υλικό που διαθέτει η Τουρκία θα μπορεί πια να συντηρηθεί κανονικά , να εκσυγχρονιστεί και να έχει σταθερή ροη πυρομαχικών και ανταλλακτικών  ;
Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι οι τουρκικοί δορυφόροι θα εξακολουθούν να λειτουργούν και να κατασκοπεύουν όπως πριν ;
Πιστεύετε στ’ αλήθεια ότι δεν θα βγουν στη φόρα ποταμοί οικονομικών σκανδάλων της οικογένειας Ερντογάν ;
Πιστεύετε πραγματικά ότι δεν θα ενταθούν οι τρομοκρατικές ενέργειες σε κάθε πόλη , θέρετρο και βιομηχανικές εγκαταστάσεις της Τουρκίας δήθεν από το ISIS;
Πιστεύετε ότι θα παραλάβει κανονικά τα νέα της αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη F35 ; Φαντάζεστε τι πληροφορίες θα εμφανιστούν ξαφνικά στο διεθνή τύπο γύρω από το εμπόριο οργάνων αλλά και τη σεξουαλική σκλαβιά σε βάρος των Σύρων προσφύγων και ειδικά παιδιών;   Δεν θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς τι έχει να πάθει ο ημίτρελος σουλτάνος…… Αν νομιζετε ότι οι Αμερικανοί θα καταπιούν αμάσητο τέτοιο παιχνίδι τότε απλά είσαστε πανάσχετοι από την πρόσφατη ιστορία…..
Έχουμε ακόμη και το κομμάτι της προδοσίας που αφορά τη συμμαχία με το Κατάρ και την Σαουδική Αραβία οι οποίες με αυτή την προδοσία χάνουν τα πάντα !!!! Έχουν επενδύσει οικονομικά τρις στη διάλυση της Συρίας με τη βοήθεια πάντα της Τουρκίας και τώρα ξαφνικά βλέπουν τον κυριότερο σύμμαχο τους σ’ αυτό το εγχείρημα να τους προδίδει…..
Μήπως να σας υπενθυμίσω πόσα δις οικονομικών συμφωνιών έχουν υπογραφεί από το Κατάρ και την Σαουδική  Αραβία προς την Τουρκία προκειμένου να ανταποδώσουν ένα μέρος της ‘’συνεργασίας’’ τους στον πόλεμο με την Συρία ;Πιστεύετε ότι όλες αυτές οι συμφωνίες θα εξακολουθούν να υφίστανται ; Πιστεύετε πραγματικά ότι δεν θα δοθούν στοιχεία και ντοκουμέντα στον διεθνή τύπο γύρω από το ρόλο της Τουρκίας στον βρώμικο πόλεμο κατά της Συρίας αλλά και στην κλοπή του πετρελαίου του Ιράκ και της Συρίας από τους τούρκους ;
Από τη μεριά της Ρωσίας τώρα…. Καταρχήν να υπενθυμίσω στους διάφορους ‘’ειδήμονες’’ και ‘’κλακαδόρους’’ ότι τα ίδια ακριβώς έλεγαν και όταν η Ρωσία έκανε ένα διπλωματικό ελιγμό μειώνοντας σημαντικά τα στρατεύματα της στη Συρία για ένα μικρό χρονικό διάστημα…..
Και συνεχίζω. Πιστεύετε ειλικρινά ότι ο Πουτιν είναι τοσο αφελής ώστε να εμπιστευτεί τον ημίτρελο σουλτάνο σαν σύμμαχο σε τοσο σοβαρά γεωπολιτικά projects ;
H Ρωσία γνωρίζει ότι η Τουρκία εκπαιδεύει τρομοκράτες μέσα στην Τουρκία (τσετσένους) για να δημιουργήσουν τρομοκρατικά αλλά και αποσχιστικά χτυπήματα στην Ρωσία…… Είναι επίσης περιττό να σας υπενθυμίσω το ρόλο της Τουρκίας κατά της Ρωσίας στα στενά , την Ουκρανία , το Αζερμπαϊτζάν , την Κριμαία , το Ιράν , τη Συρία ,την Ελλάδα , την Κύπρο αλλά και το ISIS …….
Τα συμφεροντα της Ρωσίας είναι διαμετρικά εντελώς αντίθετα με αυτά της Τουρκίας και αυτό ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ. Ακόμη, θα μπορούσε ποτέ δυνατόν ένας σοβαρός ηγέτης σαν τον Πουτιν να εμπιστευτεί αυτό το φίδι στον κόρφο του ; Πολύ περισσότερο μαλιστα όταν προδίδει η Τουρκία έτσι απροκάλυπτα τους μακροχρόνιους συμμάχους της…. ;  Ποιος σοβαρός ηγέτης εμπιστεύεται έναν τέτοιο προδότη  ;
Αν επίσης πιστεύετε ότι μπορούν να εκμεταλλευτούν το φυσικό αέριο της Ελλάδας και της Κύπρου κλέβοντας το μέσω Τουρκίας τότε είστε απλά για κλάματα. …….. ΔΕΝ συμφέρει τη Ρωσία να κλαπεί το ελληνικό φυσικό αέριο από την Τουρκία γιατί όπως έχουμε χιλιοπεί η Ρωσία είναι σε ανάλογη θεση με εμάς την Αρκτική απέναντι στους Αμερικανούς….. και εκεί ‘’είναι πολλά τα λεφτά Άρη’’…… οπότε κάθε τετελεσμένο γεγονός σε βάρος μας στη Μεσόγειο σε αυτό το ζήτημα έχει ακριβώς την ίδια επίπτωση για τους ρώσους στην Αρκτική……
Αυτό που εξελίσσεται αυτή τη στιγμη είναι διπλωματικό ‘’κέντημα’’ για λίγους και κεραμιδόγατους….. Η Ρωσία χρησιμοποιεί την Τουρκία ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΡΗΓΜΑ ΣΤΟ ΝΑΤΟ….. προσπαθεί να διασπάσει τη συμμαχία που την  στραγγαλίζει σε όλα τα σύνορα της και ταυτόχρονα να δείξει και σε άλλα κράτη της συμμαχίας ότι ίσως έχουν περισσότερα οφέλη με τη Ρωσία παρά με τους αμερικανούς….  Παράλληλα αγοράζει χρόνο για να εξοπλιστεί. Το εξοπλιστικό της πρόγραμμα είναι τεράστιο και μαλιστα με εντολή Πουτιν τα εργοστάσια δουλεύουν στο μέγιστο της παραγωγικότητας τους ……
Παράλληλα η Ρωσία δημιουργεί τις κατάλληλες ‘’προϋποθέσεις’’ για να διαλυθεί η Τουρκία από τους ίδιους τους συμμάχους της…… στην ακόμη καλύτερη περίπτωση που θα πετάξουν την Τουρκία έξω από το ΝΑΤΟ , πράγμα που μεταξύ μας θεωρώ αδύνατο , θα δημιουργήσει η Ρωσία τις προϋποθέσεις για την…… οριστική διαγραφή της από το χάρτη…… και μαλιστα χωρίς τον κίνδυνο σύγκρουσης με το ΝΑΤΟ….. Η Ρωσία ‘’μεγαλώνει’’…. γίνεται και πάλι υπερδύναμη….. το καθεστώς των στενών ΘΕΛΕΙ οπωσδήποτε να αλλάξει…… Και για να αλλάξει πρεπει να συγκρουστεί στρατιωτικά με την Τουρκία… είναι ο μόνος δρόμος…..
Αλλά όλα αυτά όπως ξαναείπα παραπάνω είναι παιχνίδια κατανόησης μόνο από γάτους….. για τους ηλίθιους αφήνω τα επιφανειακά και επιπόλαια συμπεράσματα του κιλού μαζί με τα γνωστά υπονοούμενα ειρωνείας για το ξανθό γένος και τον άγιο Παισιο….. Τι να κάνουμε ;   Όπου φτάνει το ….’’μυαλό’’ του καθενός……
Απλά για την ιστορία σας υπενθυμίζω τι είχε πει ο λατρεμένος μας Άγιος Παΐσιος :
«Η Τουρκία είναι σαν την αλεπού. Όλο πονηριές κάνει. Όταν καταλάβει ότι έχουν στήσει δόκανα για να την πιάσουν, αρχίζει να πηδάει και με τα τέσσερα πόδια, και έτσι πιάνεται και με τα τέσσερα. Αυτό θα πάθει και η Τουρκία.» »
«Μαρτυρίες προσκυνητών Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994»,τόμος 1, Σελ 66.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμη μπροστά στα μάτια μας !! Περαστικά στους αντίχριστους και τους διάφορους ‘’ειδήμονες’’ και ‘’ειδικούς’’ επί γεωπολιτικών ζητημάτων αλλά και των τουρκολάγνων….!!! Για το θυμό τους προτείνω λουκουμάκι και κρύο νερό….. ελληνική συνταγή !!!!
Continue reading

Ανώνυμος 0


Του ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΜΠΑΟΥΝΟΒ*
Μερικές φορές, δυσκολεύεσαι να πιστέψεις την είδηση που ακούς. Ο Οσκαρ Ουάιλντ έχει πει ότι «η βάση της αισιοδοξίας είναι ο απόλυτος τρόμος. Νομίζουμε ότι είμαστε γενναιόδωροι επειδή αποδίδουμε στον γείτονά μας αρετές που είναι πιθανόν ωφέλιμες για εμάς».
Ετσι σκεφτόταν ο υπόλοιπος κόσμος – καθώς και το μεγαλύτερο μέρος του βρετανικού κατεστημένου – για το δημοψήφισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η κρατούσα άποψη ήταν ότι ο βρετανικός λαός θα ασκούσε την περίφημη κοινή λογική του και θα ψήφιζε υπέρ της σταθερότητας και της τάξης.
Το 52% όσων ψήφισαν, όμως, αποφάσισε διαφορετικά. Η ψήφος για το Out ήταν ο θρίαμβος αυτού του είδους των συναισθημάτων που οι Ρώσοι συνήθως αποδίδουν στο δικό τους εκλογικό σώμα: της ιδέας δηλαδή ότι η εθνική κυριαρχία είναι πιο σημαντική από την ενοποίηση, αν η ενοποίηση δεν γίνεται με τους δικούς σου όρους και ότι το καθεστώς που απολάμβανες στο παρελθόν είναι πιο επιθυμητό από το μέλλον που σου προσφέρουν οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι και οι ειδικοί. Οι Βρετανοί, όπως και οι Ρώσοι, απέρριψαν την ιδέα ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση αντιπροσωπεύει το παγκόσμιο μοντέλο του μέλλοντος και ότι η εποχή των κλασικών εθνικών κρατών και αυτοκρατοριών σιγά σιγά εξαφανίζεται.
Η διαφορά στη βρετανική περίπτωση ήταν ότι η απόφαση ανήκε πραγματικά στον λαό και δεν ήταν από αυτές που οι Ρώσοι υποπτεύονται ότι επιβάλλεται από την κορυφή. Οι βρετανοί πολίτες απέρριψαν τις συμβουλές της κυβέρνησής τους, των τραπεζιτών, των συμμάχων τους και του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά μία έννοια, η Ευρωπαϊκή Ενωση έπεσε θύμα της αυθεντικής βρετανικής δημοκρατίας.
Η Ρωσία δεν είχε ιδιαίτερη παρουσία στην προεκλογική εκστρατεία. Ο Ντέιβιντ Κάμερον υποστήριξε ότι ο Πούτιν θα ήταν ικανοποιημένος με το Brexit, ενώ ο πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Ρωσία Μάικλ ΜακΦολ χαρακτήρισε τον Πούτιν «νικητή» μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Η άποψη ότι «αν κάτι αρέσει στον Πούτιν πρέπει να το απορρίψεις» δεν επηρέασε τους ψηφοφόρους.
Αλλωστε, ο πρόεδρος Πούτιν επέλεξε να τηρήσει μια στρατηγική σιωπή γύρω από το θέμα. Πρώτον, επειδή στους Ρώσους δεν αρέσει να τους λένε οι ξένοι τι να κάνουν και κατά συνέπεια έκαναν και εδώ το ίδιο (αν και δεν τηρούν αυτή την αρχή όταν πρόκειται για την Ουκρανία). Δεύτερον, επειδή ο Πούτιν και το επιτελείο του γνώριζαν πως οτιδήποτε έλεγαν για το δημοψήφισμα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον τους. Ετσι, ο ρώσος πρόεδρος έσπασε τη σιωπή του μόνο όταν ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα και παραιτήθηκε ο Κάμερον, μιλώντας για «αλαζονεία της βρετανικής κυβέρνησης και για μια ρηχή προσέγγιση των σοβαρών ζητημάτων».
Για πολύ καιρό, από την εποχή των «πολύχρωμων επαναστάσεων» στη Γεωργία και την Ουκρανία, οι επιτυχίες της Δύσης αντιμετωπίζονταν στη Ρωσία ως αποτυχίες της Ρωσίας, και το αντίστροφο. Αυτή τη φορά, η ΕΕ έκανε χάρη στη Ρωσία τιμωρώντας τον εαυτό της. Ισως να υπάρχει εδώ μια ψυχολογική αντίδραση: όταν η Σοβιετική μας Ενωση διαλύθηκε, πανηγυρίζατε. Τώρα που διαλύεται η δική σας ένωση, δεν θα στενοχωρηθούμε.
Το αίσθημα του schadenfreude (χαιρεκακία) ενισχύεται από το γεγονός ότι μετά το 1991 η Ευρωπαϊκή Ενωση έγινε ο Παράδεισος στον οποίο βρήκαν καταφύγιο τα πρώην μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας, και στη συνέχεια οι χώρες της Βαλτικής, και όπου αναζητούσαν έμπνευση η Γεωργία, ο Μόλδοβας και η Ουκρανία. Κάθε κίνηση προς την Ευρώπη αποτελούσε σαφή απόρριψη της Ρωσίας.
Όταν όμως η ΕΕ χάνει μια χώρα σαν το Ηνωμένο Βασίλειο, χάνει κύρος και εξουσία. Το λαμπρό φως που οδηγούσε αυτές τις χώρες μακριά από τη Ρωσία αρχίζει να θαμπώνει.
Παρ’όλα αυτά, θα ήταν λάθος να θεωρήσει κανείς ότι η ρωσική ηγεσία θέλει τη διάλυση της ΕΕ σε μικρά κομμάτια. Το Κρεμλίνο θέλει απευθείας συνεννοήσεις και μια κάθετη ιεραρχική δομή ανάλογη με τη δική του, ώστε να ξέρει με ποιον διαπραγματεύεται και λύνει τα προβλήματα. Ο άνθρωπος στην κορυφή αυτής της δομής πρέπει να είναι ένας σοβαρός συνομιλητής σαν τη Μάργκαρετ Θάτσερ ή τον Σαρλ ντε Γκολ. Η ρωσική ηγεσία προτιμά να συναλλάσσεται με την Αγγελα Μέρκελ ή τον Φρανσουά Ολάντ παρά με την ΕΕ και την πολύπλοκη δομή των Βρυξελλών.
Οι Ρώσοι είναι πράγματι οι μεγαλύτεροι ευρωσκεπτικιστές απ’όλους – περισσότερο κι από τους Βρετανούς. Κι αυτό, επειδή η ιδέα της ενοποιημένης Ευρώπης που τους παρουσιάστηκε στο τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν ήταν πολύ σαφής. Εκτείνεται πράγματι η Ευρώπη από το Βανκούβερ μέχρι το Βλαδιβοστόκ, περνώντας από το Αφγανιστάν;
Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι οι Ρώσοι θέλουν μια πληγωμένη Ευρώπη. Αν ήταν έτσι, θα ήθελαν την είσοδο περισσοτέρων μεταναστών στην Ευρώπη, καθώς και την ένταξη ανεπιθύμητων μελών σ’αυτήν. Αλλά δεν θέλουν κάτι τέτοιο. Ούτε θέλουν να εφοδιάζονται με πολλαπλές βίζες και να θυμούνται πολλαπλές ισοτιμίες όταν ταξιδεύουν στη Δύση.
Οι ρώσοι διπλωμάτες και εμπειρογνώμονες έχουν δύο βασικές ενστάσεις για την ΕΕ. Η μία είναι ότι δεν πρόκειται για μια ανεξάρτητη πολιτική οντότητα αφού τις σημαντικότερες αποφάσεις της τις υπαγορεύουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η δεύτερη ένσταση είναι ότι τον τελευταίο καιρό η ΕΕ έχει αλλάξει προς το χειρότερο. Η διεύρυνση προς ανατολάς σημαίνει ότι οι Βρυξέλλες ασκούν υπερβολική επιρροή στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, στρέφοντάς τις κατά της Μόσχας. Η Βρετανία είναι η πιο φιλοαμερικανική χώρα της ΕΕ και η πιο διατεθειμένη να ακούσει τα παράπονα των Ανατολικοευρωπαίων για τη Ρωσία. Αντίθετα με την Ιταλία, τη Γαλλία ή τη Γερμανία, οι Βρετανοί δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ρωσική ηγεσία αισθάνεται όμως και προσωπικά προσβεβλημένη από τη Βρετανία. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Τόνι Μπλερ ανέπτυξαν πολύ φιλικές σχέσεις. Η πρώτη επίσκεψη του Πούτιν στη Δύση ήταν στο Λονδίνο. Κι ύστερα οι Βρετανοί άρχισαν να υποστηρίζουν τους εχθρούς του Πούτιν και να προσφέρουν καταφύγιο σε ανθρώπους όπως ο Μπόρις Μπερεζόφσκι και ο Αλεξάντερ Λιτβινένκο. Ετσι, με τον διαχωρισμό της Βρετανίας από την υπόλοιπη Ευρώπη, θα είναι πιο εύκολο για τους Ρώσους να συνεννοηθούν με τις άλλες χώρες της ΕΕ.
Ένα από τα όνειρα της ρωσικής διπλωματίας είναι να συνάψει σχέσεις με κάθε ευρωπαϊκή χώρα χωριστά. Το Brexit διευκολύνει αυτόν τον στόχο, καθώς οδηγεί σε μια Ευρώπη του παρελθόντος που οι ρώσοι πολιτικοί ελπίζουν ότι θα είναι η μελλοντική Ευρώπη.
Αλλά το όνειρο αυτό δύσκολα θα εκπληρωθεί. Και είναι καλό να θυμόμαστε πού οδήγησε αυτό το παλιό διεθνές σύστημα: σε δύο παγκόσμιους πολέμους, από τους οποίους η Ρωσία υπέφερε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα.
(*) Ο Αλεξάντερ Μπαούνοβ είναι στέλεχος του Carnegie Moscow Center και διευθυντής του ιστότοπου Carnegie.ru.
ΠΗΓΗΑ:ΑΠΕ – Carnegie.ru
militaire.gr
Continue reading

Ανώνυμος 0


Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ
Καθηγητής διεθνών σχέσεων-Στρατηγικών Σπουδών
Τμήμα διεθνών και ευρωπαϊκών σπουδών Πανεπιστήμιο Πειραιώς
Γράφοντας αυτές τις γραμμές Ιούλιο 2016 θα θίξω το θέμα της προσέγγισης Ισραήλ – Τουρκίας και Ρωσίας – Τουρκίας. Τα συνδέω με δύο γεγονότα που συναρτώνται με την απουσία της Ελλάδας από τις στρατηγικές εξελίξεις, την υποχώρηση σε όλα τα μέτωπα, την πιθανότητα ολικής απώλειας της Κύπρου δεδομένου ότι βρίσκεται στο χείλος της Αβύσσου, την απώλεια των δικαιωμάτων που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο στο Αιγαίο και τον οργασμό εναλλαγών φίλων και εχθρών στην περιφέρειά μας την στιγμή που η Ελλάδα είναι απαθής παρατηρητής και παθητικός δέκτης των συνεπειών. Αν γίνω λίγο σχολαστικός με κάποια γεγονότα και συναντήσεις είναι επειδή ενέχουν σημασία καθότι φωτίζουν κάποια αίτια της συμφοράς των νεοελλήνων.
Το πρώτο φωτίζει την απουσία Ελληνικής Εθνικής Στρατηγικής. Πριν ένα περίπου χρόνο σε συνέδριο συνάντησα διακεκριμένο συνάδελφο ισραηλινό καθηγητή στρατηγικών σπουδών. Τον συναντώ, κατά καιρούς σε επιστημονικές συναντήσεις, κυρίως στο εξωτερικό.
Πριν γράψω τι μου είπε για τα στρατηγικά ζητήματα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου όπως εξελίσσονται τα τελευταία χρόνια, αναφέρω ότι τον γνώρισα για πρώτη φορά όταν βρέθηκε για συνέδριο στους Δελφούς τέλη, αν θυμάμαι καλά, του 1990. Δεδομένου ότι αμφότεροι γνωρίζαμε τα βιβλία στρατηγικής θεωρίας του άλλου, είπαμε, όταν αυτός θα αναχωρούσε μέσω Αεροδρομίου του Ελληνικού το βράδυ της μεθ’ επομένης, να έλθει στην Βάρκιζα για δείπνο όπου κατοικώ από το 1989. Πήγαμε στο γνωστό εστιατόριο πάνω στα βράχια πρώτο δεξιά φθάνοντας στην Βάρκιζα διαμέσου Βούλας.
Έγραφα τότε το δικό μου κεφάλαιο του βιβλίου «Ελληνική Αποτρεπτική Στρατηγική» που εκδόθηκε λίγο αργότερα. Προς το τέλος του βιβλίου αυτού, αναλύοντας το ζήτημα της αποτρεπτικής αξιοπιστίας στις περιπτώσεις χαμηλής έντασης και ανάγκης ελέγχου της κλιμάκωσης (escalation control) του είπα ότι κύριες πηγές ήταν Ινδικές και Ισραηλινές αναλύσεις της συμβατικής αποτροπής.
Στις αγγλικές μου μονογραφίες στρατηγικής θεωρίας είχα αναλύσει τον έλεγχο κλιμακώσεως εκτενέστατα πλην σε αναφορά με την πυρηνική στρατηγική. Στις δύο αυτές περιπτώσεις, όμως, η στρατηγική θεωρία που αναπτύσσουν είναι πολύ κοντά στην Ελληνική περίπτωση καθότι πρόκειται για συμβατική αποτροπή και όχι πυρηνική αποτροπή (για το Ισραήλ ισχύουν αμφότερα με ένα όμως ιδιαίτερο τρόπο, ενώ πολλά κείμενα για την Ισραηλινή στρατηγική πρωτίστως αναλύουν την συμβατική αποτροπή, το οποίο ως προς πολλά ζητήματα αποτελεί πρότυπο αξιόπιστου αποτρεπτικού κράτους).
Στα συγκεκριμένα σημεία της ανάλυσης, αφού έθεσα δύο σελίδες ερωτήματα που δεν απαντώνται από ένα αναλυτή της πολιτικής στρατηγικής αλλά από την πολιτική ηγεσία μιας χώρας –σημειώνω ότι μέχρι σήμερα ένα τέταρτο του αιώνα μετά τα ερωτήματα αυτά δεν απαντήθηκαν πολιτικά, εξ ου και το γεγονός ότι σταδιακά χάνουμε τόσο το Αιγαίο όσο πιθανότατα και την Κύπρο– ανάπτυξα σενάρια ενεργειών, πχ των πιλότων όταν αναχαιτίζουν, σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι αυτά είναι ενδεικτικά και συνήθη στην στρατηγική άλλων κρατών. Πλην, κατά περίπτωση και συγκυρία ένας στρατός θα πρέπει να έχει δεκάδες επεξεργασμένα σχέδια ενταγμένα στους κανόνες εμπλοκής.
Δυστυχώς όμως, είπα στον διακεκριμένο Ισραηλινό συνάδελφο, διστάζω να τα καταγράψω σε Ελληνικό βιβλίο, γιατί εδώ άμα πεις δημόσια λέξεις όπως «αποτροπή», «αποτροπή απειλών χαμηλής έντασης» ή εμπλοκή και κλιμάκωση ανάλογα και αντίστοιχα με την αντίδραση του αντιπάλου», ένας όχλος ανόητων, αγράμματων και κάποιων ενδεχομένως ξένων συνειδητών ή ανεπίγνωστων πρακτόρων άλλων κρατών, επιδίδονται στο αποκρουστικό έργο της δολοφονίας χαρακτήρα, της εκτόξευσης υβριστικών επιθέτων και χαρακτηρισμών όπως εθνικιστής ή ακόμη και πολεμοκάπηλος.
Έμεινε άφωνος. Άμα για να γράψεις αυτά τα πράγματα τα οποία όχι μόνο στο Ισραήλ αλλά σε κάθε βιώσιμο κράτος είναι Αλφαβητάριο, τότε η Ελλάδα έχει μεγάλο πρόβλημα ασφαλείας.
Τελικά τα έγραψα και έγινα στόχος αναρίθμητων επιθέσεων. Έχω μερικές μεγάλες κάσες αποκομμάτων επιθέσεων τέτοιων κονδυλοφόρων ακόμη και φορέων επιστημονικών τίτλων. Άρχισα να γράφω ένα βιβλίο πριν καιρό αλλά λόγω φόρτου δεν το ολοκλήρωσα. Φίλος και συνάδελφος μου έδωσε μια ιδέα. Γιατί δεν τα σκανάρης όλα, μου είπε, και να τα αναρτήσεις στο διαδίκτυο. Αυτό θα κάνω! Μόλις βρω καιρό. Αυτό όμως για την ιστορία.
Το πρόβλημα σε παρόντα χρόνο είναι ότι οι ίδιο συνεχίζουν να κυριαρχούν στις κοινωνικοακαδημαϊκοπολιτικές πασαρέλες. Εκατοντάδες να υπογράφουν λίστες ντροπής υπέρ του φασιστικού, ανελεύθερου και αντιδημοκρατικού σχεδίου Αναν, το ίδιο με τα μνημόνια, το ίδιο με ότι αντίστοιχο και ανάλογο επέρχεται. Αν αυτό συνεχίσει σωτηρία δεν υπάρχει.
Η συνάντηση πριν ένα χρόνο με τον ισραηλινό συνάδελφο ήταν ακόμη πιο σημαντική και τα λεχθέντα προφητικά. Συζητούσαμε για ζητήματα που αφορούσαν που αφορούσαν την εξέλιξη των στρατηγικών δομών τον 21 αιώνα. Τις σχετικές αναλύσεις του John Mearsheimer, την πλανητική κατανομή ισχύος, τις υπερπόντιες εξισορροπήσεις των μεγάλων δυνάμεων, το διαρκώς μεταλλασσόμενο διεθνές σύστημα λόγω αναδυόμενων μεγάλων δυνάμεων, τις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ σε αναφορά με τους πολέμους στο Ιράκ και στην Συρία σε αναφορά και με το κουρδικό, την ενέργεια και τους πιθανούς συμμαχικούς άξονες που αφορούν τους αγωγούς και πολλά άλλα.
Έμμονα ήθελε να μάθει και να καταλάβει τι κάνουμε εμείς, ιδιαίτερα στην Κύπρο. Με δεδομένες τις εύλογες ισραηλινές επιφυλάξεις απέναντι στην νέο-ισλαμική Τουρκία, επιθυμούσε να καταλάβει εάν εμείς κατανοούμε το αναδυόμενο στρατηγικό περιβάλλον καθότι η πολιτική «λύσης» του Κυπριακού με πρόσδεση στο άρμα της Τουρκίας θεωρείται στρατηγική παράκρουση.
Όλοι οι στρατηγικοί παίχτες, μου είπε, λέγοντας πράγματα που γνωρίζουμε πολύ καλά, παρατηρούν, σταθμίζουν, εκτιμούν και ορίζουν εναλλακτικές αποφάσεις ανάλογα με τους συσχετισμούς, την κατανομή ισχύος, τους αναλώσιμους κρατικούς παίχτες ή νέους αναδυόμενους. Εάν η Κύπρος ενταχθεί στην σφαίρα επιρροής της Τουρκίας, λογικό είναι με όρους πάγιων στρατηγικών θεσφάτων, οι ηγεμονικές δυνάμεις και οι περιφερειακές δυνάμεις να προσανατολίσουν την στρατηγική τους ανάλογα.
Συνδυάζοντάς το με την κρίση της Ελλάδας ο ισραηλινός συνάδελφος ήταν ρητός: Κινδυνεύετε, είπε με έμφαση, αμφότερα τα κράτη, Ελλάδα και Κύπρος, να θεωρηθούν παντελώς αναξιόπιστα και αναλώσιμα. Μια μεγάλη δύναμη ή μια περιφερειακή δύναμη συνεκτιμά ποια κράτη είναι αναλώσιμα ή ποια γίνονται και αρχίζει έγκαιρα να τα οδηγεί στην κλίνη του Προκρούστη. Συχνά αυτό είναι αόρατο αλλά κάποια στιγμή γίνεται πράξη και το συνειδητοποιούν όλοι.
Για να το πούμε διαφορετικά, εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών ανακατατάξεων ισχύουν τα ανελέητα αξιώματα του Θουκυδίδη και του Κονδύλη: «δίκαιο έχει όποιος έχει ίση δύναμη και όταν αυτό δεν συμβαίνει ο ισχυρός υποχωρεί και προσαρμόζεται». Και «Η έσχατη πραγματικότητα συνίσταται από υπάρξεις, άτομα ή ομάδες που αγωνίζονται για την αυτοσυντήρησή τους και μαζί αναγκαστικά, για τη διεύρυνση της ισχύος τους. Γι’ αυτό συναντώνται ως φίλοι ή ως εχθροί και αλλάζουν φίλους και εχθρούς ανάλογα με τις ανάγκες του αγώνα για την αυτοσυντήρησή τους και τη διεύρυνση της ισχύος τους».
Το Ισραήλ, η Ρωσία και άλλα κράτη εκτιμούν ότι η Κύπρος σύντομα θα βρεθεί υπό τουρκική επικυριαρχία και ότι η Ελλάδα δεν έχει δυνατότητα να σταθεί στα πόδια της και να χαράξει στρατηγική. Λογικότατα, αναπροσαρμόζουν τις στρατηγικές τους επιλογές και έτσι θα συνεχίσουν να πράττουν. Όσον δε αφορά τον όντως αλλοπρόσαλλο Ερτογάν, σίγουρα κράτη όπως το Ισραήλ και η Ρωσία έχουν μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα σχέδια ενώ η βραχυπρόθεσμη επικράτηση του του νεοισλαμιστή Τούρκου ηγέτη επηρεάζει αντίστοιχα τις βραχυπρόθεσμες διπλωματικές τους κινήσεις. Σε τελευταία ανάλυση, εάν μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα οι Έλληνες «θέλουν» να βρίσκονται υπό τουρκική επικυριαρχία, αυτό συνεκτιμάται δεόντως στις βραχυχρόνιες τακτικές κινήσεις που διαρκώς προσαρμόζονται για να εκπληρώνουν τις μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες.
Ερχόμαστε τώρα στην σχέση Τουρκίας – Ρωσίας. Ακούμε για «συγνώμη» του Ερτογάν προς την Ρωσία, για συνεργασία στην Συρία και πολλά άλλα. Δεν άντεξα και πήρα τηλέφωνο τον προαναφερθέντα Ισραηλινό συνάδελφό μου.
Τι λες τον ρώτησα. Δεν μιλήσαμε πολύ γιατί βιαζόταν να εισέλθει στην αίθουσα κάποιου επιστημονικού συνεδρίου που συμμετείχε. Όμως πρόλαβε και μου είπε: «Σου τα είπα πέρυσι.
Η κλίνη του Προκρούστη περιμένει τους αναλώσιμους». Αυτό δεν σημαίνει, συνέχισε, ότι η Τουρκία δεν βρίσκεται πάνω στην ίδια κλίνη. Πλην για εσάς είναι ζήτημα άλλης τάξης καθότι ακόμη και εάν η Τουρκία διχοτομηθεί θα παραμείνει ένα ισχυρό περιφερειακό κράτος.
Εσείς θα είστε ισχυροί; Με ρώτησε με νόημα. Εάν η Κύπρος θα βρίσκεται υπό Τουρκική επικυριαρχία και το Αιγαίο δεν θα βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Ελλάδας, συνέχισε και ολοκλήρωσε, ξέρεις καλύτερα από εμένα ότι στην στρατηγική θεωρία το τι θα ισχύει απαντάται εύκολα. Όλες οι μεγάλες δυνάμεις, όλες οι περιφερειακές δυνάμεις και όλα τα κράτη θα προσαρμόσουν τις τακτικές και στρατηγικές τους επιλογές ανάλογα και αντίστοιχα.
Continue reading

Ανώνυμος 0


Γράφει ο Χρήστος Βαλκάνιος
Μόλις λίγες μέρες πέρασαν που ο Τούρκος Πρόεδρος ζήτησε την αυτονόητη συγνώμη από την Ρωσία, για την απαράδεκτη πράξη της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού στα Τουρκοσυριακά σύνορα,  προκειμένου να βελτιωθούν οι σχέσεις των δύο χωρών. Όμως πόσο ειλικρινής είναι η συγνώμη Ερντογάν και κατά πόσο αυτό το υπολογίζει ο Ρώσος Πρόεδρος είναι ένα ερώτημα, που σίγουρα θα καθορίσει τις εξελίξεις στην περιοχή. Επί της ουσίας βέβαια η ερώτηση έχει μια προφανέστατη απάντηση . Μια ειλικρινής και αυθόρμητη συγνώμη δεν έρχεται μετά από μήνες που έγινε το περιστατικό, ούτε μετά από τις βαριές επιπτώσεις που έχουν τα οικονομικά μέτρα που έχει επιβάλλει η Ρωσία και έπληξαν σημαντικά την Τουρκική οικονομία. Συνεπώς η συγνώμη είναι προϊόν ανάγκης εκ μέρους του Ερντογάν, που φαινότανε περισσότερο απομονωμένος από ποτέ και έβλεπε τα  αδιέξοδα της εξωτερικής του πολιτικής. Η Ρωσία από την άλλη σίγουρα νοιώθει νικητής σε αυτή την αντιπαράθεση, όμως δεν πρέπει να βιαστεί σε πλήρη αποκατάσταση των σχέσεων και ούτε να υποτιμήσει την υπολογιστική τακτική Ερντογάν. Η Ρωσία δεν πρέπει να σκεφτεί με αφέλεια αλλά να κατανοήσει ότι ο Ερντογάν είναι ένας κοινός απατεώνας, που σε λίγο πάλι θα καταρρίψει και άλλο μαχητικό της Ρωσίας αν θεωρήσει ότι θίγονται τα παράνομα συμφέροντα του.


Έτσι, μετά τη συγγνώμη, η Ρωσία ήρε τους περιορισμούς που είχε επιβάλει στον τουρισμό προς την Τουρκία καθώς ο Ρώσος πρόεδρος υπέγραψε διάταγμα με το οποίο αίρεται η απαγόρευση στην πώληση τουριστικών πακέτων στην Τουρκία και έδωσε εντολή στην κυβέρνηση να επιτρέψει την επανάληψη των πτήσεων τσάρτερ ανάμεσα στη Ρωσία και την Τουρκία ενώ η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Τουρισμού της Ρωσίας άρχισε να αποκαθιστά τη συνεργασία της με την Τουρκία. Στο μεταξύ το Κρεμλίνο ανακοίνωσε χθες ότι δεν αποκλείεται ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και ο Τούρκος ομόλογος του να συναντηθούν πριν από τη σύνοδο κορυφής της Ομάδας των Είκοσι (G20), που έχει προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο στην Κίνα. Για το θέμα ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι, «Φαίνεται τώρα ότι θα έχουμε έναν μήνα ή και περισσότερο εντατικών επαφών με την Τουρκία για την αποκατάσταση των σχέσεων». Παράλληλα, οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ και της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου συναντήθηκαν στο Σότσι όπου ο κ. Λαβρόφ, δήλωσε ότι, «Εκφράζουμε την ικανοποίηση μας για την ευκαιρία να συζητηθούν οι σχέσεις μετά το μήνυμα του τούρκου προέδρου προς τη Ρωσία και την τηλεφωνική επικοινωνία τους», «Ελπίζουμε ότι αυτή η επαφή θα δώσει τον σωστό τόνο για την εξομάλυνση των σχέσεων μας».
Θεωρούμε ότι η στάση του Ερντογάν δεν αποτελεί ειλικρινή συγνώμη προς τη Ρωσία. Η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού ήταν μια συμβολική πράξη, απόλυτα μελετημένη με στόχο την ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη, ικανοποιώντας ταυτόχρονα την πολιτική των ΗΠΑ στην περιοχή, τουλάχιστον εκείνη την περίοδο. Η αποκατάσταση των σχέσεων εκ μέρους της Ρωσίας θα πρέπει να γίνει με φειδώ και με ικανοποίηση συγκεκριμένων απαιτήσεων, κάτι σαν τους όρους που βάζουν τα μνημόνια στην Ελλάδα για την επόμενη δόση. Η Τουρκία είναι βέβαιο όχι μόνο δεν μετάνιωσε αλλά μόλις νοιώσει πάλι ασφαλής, δεν θα διστάσει να προχωρήσει ξανά σε ταπεινωτικές πράξεις κατά της Ρωσίας, προκειμένου να ικανοποιήσει τα στρατηγικά της συμφέροντα.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής

Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο
Continue reading

Ανώνυμος 0


Mελέτη του Προέδρου του Κυπριακού Κέντρου Στρατηγικών Μελετών (ΚΚΣΜ) κάνει λόγο για σοβαρά κενά και προβλήματα στην Εθνική Φρουρά μέσα από την απόφαση για μείωση της θητείας.

Βάση της μελέτης του Προέδρου του ΚΚΣΜ, Άριστου Αριστοτέλους, «η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου στις 25 Φεβρουαρίου 2016 για δραστική και άμεση μείωση της θητείας από τους 24 στους 18 μήνες για ήδη υπηρετούντες κληρωτούς και σε 14 μήνες για αυτούς που θα κατατάσσονταν τον Ιούλιο του έτους αυτού προκαλεί σωρεία ερωτηματικών»….Με την 2016 Β’
Ενώπιον του Προέδρου Αναστασιάδη
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, η μελέτη αυτή, τα πορίσματα και οι επιλογές που υπάρχουν, έχουν τεθεί ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Προέδρου της Βουλής, του Υπουργείου Άμυνας και του ΓΕΕΦ, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας καθώς και της υπόλοιπη πολιτικής ηγεσίας .
Σύμφωνα με τον κ. Αριστοτέλους, χωρίς την εκ των προτέρων διασφάλιση των αναγκαίων προϋποθέσεων και εξισορροπητικών ρυθμίσεων – όπως καταγράφονται στη μελέτη – η απόφαση αυτή θα δημιουργήσει σοβαρά κενά και προβλήματα στην ΕΦ. «Θα έχει επιπτώσεις γενικά στην αποτελεσματικότητα της Δύναμης και θα αφήσει πολύ εκτεθειμένη την άμυνα της Κύπρου στις κατοχικές δυνάμεις.
Τελικά λόγω έλλειψης εύκολων επιλογών, το βάρος της αντιμετώπισης της κατάστασης που θα δημιουργηθεί ενδεχομένως να το επωμιστεί η εφεδρεία».
Σημειώνει δε πως έστω και αν ο στόχος της πρόσληψης 3.000 Συμβασιούχων Οπλιτών επιτευχθεί και αν τα κονδύλια για τους μισθούς τους εξευρεθούν, τα προβλήματα που προκύπτουν από την απότομη μείωση της θητείας των κληρωτών κατά δέκα μήνες θα διευρύνουν περαιτέρω τα ήδη υφιστάμενα κενά στην ΕΦ
. «Τα λειτουργικά και διοικητικά προβλήματα και οι επιδράσεις τους στην αποτελεσματικότητα της ΕΦ θα οξυνθούν και οι πολιτικές και στρατηγικές προεκτάσεις τους θα είναι αρνητικές».
Βάσει των συμπερασμάτων της μελέτης, «οι πιθανές επιλογές της κυβέρνησης της Δημοκρατίας και της στρατιωτικής ηγεσίας για να αντιμετωπίσουν τα επιπλέον κενά που θα δημιουργηθούν ή και για να μετριάσουν τα προβλήματα και τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν είναι περιορισμένες και δυσχερείς».
Σύμφωνα με τη μελέτη, οι επιλογές αυτές συνοψίζονται στα εξής:

1. Η Κυβέρνηση να ακυρώσει την απόφασή της για δραστική μείωση της θητείας ώστε να δοθεί χρόνος να δει με πιο ψύχραιμο και ορθολογικό τρόπο το όλο ζήτημα και πώς καλύτερα μπορεί σταδιακά και προγραμματισμένα να επιτύχει το στόχο αυτό.
Ταυτόχρονα να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και να εξασφαλίσει τους απαιτούμενους πόρους και προσωπικό, καθώς και τον αναγκαίο εξοπλισμό και οργάνωση που θα καταστήσουν το στόχο της μείωσης τα θητείας υλοποιήσιμο χωρίς αρνητικές επιδράσεις στο αμυντικό οικοδόμημα της Δημοκρατίας.
Ωστόσο είναι πολύ αμφίβολο κατά πόσο η κυβέρνηση θα ήταν διατεθειμένη να αναλάβει το πολιτικό κόστος μιας τέτοιας απόφασης, προσμετρώντας έστω το τι θα στοιχίσει στην άμυνα και την εθνική ασφάλεια αν αυτή δεν ακυρωθεί. Ακόμη ενδεχόμενα να εμμένει στην άποψη ότι η απόφαση της ήταν σωστή.
2. Να εμμένει στην άποψη της και όταν τα προβλήματα αρχίσουν να συσσωρεύονται και να επηρεάζουν αρνητικά την άμυνα, να προσπαθήσει να διαθέσει, εν μέσω οικονομικής κρίσης, πολύ περισσότερους πόρους για την άμυνα και να προσφέρει μεγαλύτερα κίνητρα με σκοπό (α) την εκ των υστέρων έστω πρόσληψη ακόμη μεγαλύτερου αριθμού ΣΥΟΠ για να καλύψει το μεγάλο κενό που θα δημιουργηθεί στο προσωπικό από τη μείωση της θητείας – χωρίς βέβαια να είναι σίγουρο ότι το μέτρο αυτό θα επιτύχει πλήρως αριθμητικά και ποιοτικά.
(β) Ταυτόχρονα με το (α) να προχωρήσει χωρίς χρονοτριβή στην απόκτηση των απαραίτητων εξοπλιστικών συστημάτων και τεχνολογικών μέσων για αύξηση των ικανοτήτων της αλλά και για εξοικονόμηση ανθρώπινου δυναμικού, γεγονός που θα πάρει βέβαια κάποιο χρόνο για να επιτευχθεί. Ωστόσο τα οικονομικά δεδομένα και οι προτεραιότητες της κυβέρνησης σε άλλους τομείς, αποτελούν σοβαρή τροχοπέδη σε μια τέτοια επιλογή.
3. Να υποχρεωθεί να αναγνωρίσει την αδυναμία της Ε.Φ. και να προσαρμόσει τους στόχους, το δόγμα, την οργάνωση, την αποστολή και την στρατηγική της στις σμικρυνθείσες δυνατότητές της.
Δηλαδή να περιοριστεί στην αντιμετώπιση λιγότερο απαιτητικών προκλήσεων και απειλών που να ανταποκρίνονται στα μικρά της μεγέθη και τις περιορισμένες ικανότητές της, εγκαταλείποντας στην ουσία άλλες σοβαρότερες προκλήσεις και απειλές κατά της ασφάλειας της.
Αυτό ωστόσο θα γίνει ούτως η άλλως εκ των πραγμάτων γιατί θα επιβληθεί από τις πραγματικότητες που έχουν δημιουργηθεί, καθώς και από τα επιπλέον προβλήματα και κενά που θα προκύψουν στο στρατιωτικό τομέα από τη μείωση στη θητείας.


Ειδάλλως θα υπάρχει χάσμα μεταξύ ικανοτήτων και στόχων, αφού τα μέσα δεν είναι επαρκεί για την επίτευξη τους.
4. Να αναγκαστεί η κυβέρνηση, αντίθετα με τις διακηρύξεις της, να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τους εφέδρους, αυξάνοντας το βαθμό ετοιμότητας και μαχητικής ικανότητας της εφεδρείας, καθώς και τη συχνότητα της χρησιμοποίησης της για τις τρέχουσες λειτουργικές ανάγκες της Ε.Φ.
Να επιχειρήσει δηλαδή να πληρώσει κενά που θα δημιουργηθούν από τη μείωση της θητείας σε ανθρώπινο δυναμικό απορροφώντας ολοένα και περισσότερο προσωπικό από την εφεδρεία – πράγμα που ενδεχομένως όπως και το (3) πιο πάνω να αποδειχθεί αναπόφευκτη επιλογή και ως το πιο άμεσο μέτρο που θα μπορούσε να ληφθεί.
Αυτό ωστόσο θα αποτελέσει αντικείμενο δυσαρέσκειας και σημείο τριβής. Είναι πρόδηλο ότι η τρίτη και τέταρτη επιλογή και ίσως κάποια στοιχεία της δεύτερης περίπτωσης, ενδεχόμενα να αποτελέσουν το μίγμα των αποφάσεων για την αντιμετώπιση της προβληματικής κατάστασης που θα δημιουργηθεί.


Καταλήγοντας, η μελέτη αναφέρει πως «είναι απορίας άξιο αν η ηγεσία της Εθνικής Φρουράς και πιο συγκεκριμένα ο Αρχηγός του ΓΕΕΦ και οι στενοί του συνεργάτες δεν μπορούν να δουν τις συνέπειες της πολιτικής αυτής, καθώς και σε ποια μονοπάτια οδηγείται η εθνική ασφάλεια και η άμυνα του τόπου, ενώ αμετάβλητη και σταθερή παραμένει η τουρκική στρατιωτική παρουσία και απειλή στο νησί.
Εκτός βέβαια αν έχουν εντελώς διαφορετική γνώμη».
ΚΥΠΕ
Continue reading

Ανώνυμος 0


Οξύτατη πολιτική αντιπαράθεση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης προκαλεί στην Αλβανία η εκτεταμένη καλλιέργεια χασίς σε όλη τη χώρα με βαριές καταγγελίες περί προστασίας των φυτειών από την αστυνομία.


Ο τέως πρωθυπουργός της χώρας Σαλί Μπερίσα μάλιστα δεν δίστασε να αποκαλέσει μιλώντας στο κοινοβούλιο την Αλβανία… «Δημοκρατία του χασίς».
Όπως είπε, η χώρα με την εύνοια και την προστασία της κυβέρνησης του ‘Εντι Ράμα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο φυτώριο χασισοκαλλιέργειας.
Η κεντροδεξιά αντιπολίτευση έχει αναγάγει σε ζήτημα αιχμής, το θέμα της καλλιέργειας και εμπορίας ινδικής κάνναβης στην Αλβανία, η οποία θεωρείται σήμερα ο χασισοβολόνας της Ευρώπης, με ανοιχτές καταγγελίες ότι σε πολλές περιπτώσεις φυτείας χασίς, προστατεύονται από δομές της αστυνομίας. Αναφέρθηκαν περιοχές, όπως το Τεπελένι, Χιμάρα, Αυλώνα, Άγιοι Σαράντα και πολλές άλλες στην Βόρεια και Κεντρική Αλβανία.


Τις καταγγελίες εναντίον της κυβέρνησης, το Δημοκρατικό Κόμμα της αντιπολίτευσης συνοδεύει με στοιχεία και φωτογραφίες που δημοσιεύονται συχνά στην εφημερίδα-όργανο του κόμματος.
Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, αντικρούει τις κατηγορίες και με ανακοινώσεις της ενημερώνει πως τις τελευταίες ημέρες μόνο η αστυνομία κατάστρεψε σε όλη τη χώρα περισσότερες από 110 χιλιάδες φυτά χασίς.
Οι επικριτές της, ωστόσο, αντιτείνουν πως οι συλλήψεις καλλιεργητών είναι μηδαμινές, γεγονός που, όπως ισχυρίζονται, προκαλεί πολλά άλλα ερωτηματικά.


Πέρυσι, η κυβέρνηση Ράμα σε μια καλά οργανωμένη επιχείρηση με τη συμμετοχή ειδικών δυνάμεων της αστυνομία, που έτυχε μεγάλης προβολής, κατέστρεψε μεγάλες φυτείες ινδικής κάνναβης στο χωριό Λαζαράτι, στην περιοχή του Αργυρόκαστρου, καταφέροντας σημαντικό πλήγμα στο όλο κύκλωμα παραγωγής και διακίνησης ναρκωτικών.
Ωστόσο η «επιδημία» επεκτάθηκε σε ολόκληρη τη χώρα, καθώς η καλλιέργεια ινδικής κάνναβης αποτελεί έναν τρόπο να εξασφαλίζουν ή να συμπληρώνουν χιλιάδες οικογένειες το εισόδημά τους, σε μια φτωχή χώρα στην οποία σαρώνει η διαφθορά.

veteranos.gr
Continue reading

Ανώνυμος 0


ΦΟΝΟΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΕ!

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
delastik_giorgosΩμά θα το θέσουμε το ζήτημα: οιβρετανικές μυστικές υπηρεσίεςείναι αυτές που οργάνωσαν τη δολοφονία της βουλευτίνας των Εργατικών Τζο Κοξ, με στόχο να επηρεάσουν καταλυτικά την έκβαση τουδημοψηφίσματος την Πέμπτη για την παραμονή ή όχι της Αγγλίας στην ΕΕ; Αν όντως έχει συμβεί αυτό, είναι προφανές ότι οι μυστικές δημοσκοπήσεις της υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας MI5 έδιναν ως πιθανότατη τη νίκη της εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ. Η δολοφονία της Τζο Κοξ θα πετύχει να αλλάξει την έκβαση του δημοψηφίσματος υπέρ της παραμονής στην ΕΕ της Αγγλίας;
Αυτό θα το δούμε τη νύχτα της Πέμπτης 23 Ιουνίου, οπότε θα έχουμε και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Αν πάντως η δολοφονία της βουλευτού Τζο Κοξ μεθοδεύτηκε από τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες, το βρετανικό κατεστημένο πρέπει να βρίσκεται σε κατάσταση πανικού.
Ως θύμα δολοφονίας, η Τζο Κοξ ήταν το ιδανικό θύμα. Μια πρωτοεκλεγμένη γυναίκα βουλευτής, γλυκιά σαραντάρα, μητέρα δύο μικρών παιδιών, τριών και πέντε χρονών, που θα μεγαλώσουν ορφανά. Η Τζο Κοξ ανήκε στην ακραία δεξιά πτέρυγα του Εργατικού Κόμματος. Πρώτα απ’ όλα ήταν υπέρ μιας συνολικής,γενικής επίθεσης εναντίον της Συρίας για να επιτευχθεί η ανατροπή τουΜπασάρ αλ-Άσαντ. Δεύτερον, όχι μόνο ήταν υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ, αλλά τάχθηκε και κατά του ηγέτη των Εργατικών Τζέρεμι Κόρμπιν, θεωρώντας ότι δεν τάχθηκε με επαρκή για την ίδια αποφασιστικότητα υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ! Μιλάμε για τονΚόρμπιν, ο οποίος έφτασε στο σημείο να δηλώσει ότι το “Ναι” στην παραμονή της Αγγλίας στην ΕΕ θα είναι αποτέλεσμα πρωτίστως των οπαδών τουΕργατικού Κόμματος υπέρ της ΕΕ!
Τον περασμένο μήνα η Κοξ κατέστησε δημόσια γνωστή τη διαφωνία της με την εκλογή του Κόρμπινως αρχηγού των Εργατικών. Σε άρθρο της στον Γκάρντιαντον κατηγόρησε ότι δεν έχει τη “στόφα” πρωθυπουργού και του προσήψε “αδύναμη ηγεσία, κακή ικανότητα κρίσης και εσφαλμένες προτεραιότητες”. Η Κοξ είχε δουλέψει στο ίδρυμα Μπιλ Γκέιτς, ενώ υπήρξε και σοβαρό στέλεχος της ανθρωπιστικής οργάνωσης Όξφαμ. Διετέλεσε ακόμη σύμβουλος της Σάρας Μπράουν, της συζύγου του τελευταίου πρωθυπουργού των ΕργατικώνΓκόρντον Μπράουν, άρα η Κοξ ήταν οργανικά δεμένη με τη δεξιά πτέρυγα του Εργατικού Κόμματος. Όταν όμως κάποιος δολοφονείται, οι επιμέρους πολιτικές τους απόψεις υποχωρούν και αυτό που μένει είναι η αποτρόπαιαδολοφονία μιας νεαρής μητέρας με δύο παιδάκια τριών και πέντε χρόνων. Ο δράστης έχει συλληφθεί από τις βρετανικές αρχές και πρόκειται για μιαακροδεξιά προσωπικότητα. Φρόντισε άλλωστε να το κάνει γνωστό, φωνάζοντας τη στιγμή που διέπραττε το έγκλημα “Πρώτα η Βρετανία”. Θα μπορούσε να το θεωρήσει κανείς ένα σύνθημα, αν αυτό δεν ήταν ταυτόχρονα το όνομα μιας… βρετανικής ακροδεξιάς οργάνωσης!
Ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησαν να εκμεταλλευτούν το τραγικό γεγονός προκειμένου να καταστήσουν συμπαθέστερη στους Έλληνες την ΕΕ, παρά τον νεοαποικιακό ζυγό που η ΕΕ έχει επιβάλει στην Ελλάδα. “Ματωμένο δημοψήφισμα” ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της Αυγήςτην Παρασκευή, την επόμενη μέρα μετά τη στυγνή δολοφονία. “Πάγωσαν Βρετανία και Ευρώπη από τη δολοφονία της Τζο Κοξ”, ήταν ο υπέρτιτλος της πρώτης σελίδας. “Φωνάζοντας το σύνθημα «Πρώτα η Βρετανία», ο πενηντάχρονος δράστης σκότωσε τη βουλευτή των Εργατικών. Ανεστάλησαν όλες οι συγκεντρώσεις, υπέρ και κατά του Brexit, μία βδομάδα πριν το κρίσιμο δημοψήφισμα” ανέφερε ο υπότιτλος της πρώτης σελίδας της κομματικής εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ. Στην προσπάθεια αξιοποίησης συμμετείχε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. “Κοινός εχθρός είναι όσοι θέλουν να διασπάσουν την ενότητα των λαών και των κοινωνικών δυνάμεων” δήλωσε χωρίς να καταλαβαίνει ούτε ο ίδιος τι έλεγε. “Να αποτίσουμε φόρο τιμής σε μια πολιτικό που χάθηκε άδικα και να ελπίσουμε ότι είναι το τελευταίο θύμα σε μια περίοδο όπου στην Ευρώπη το μίσος αναζωπυρώνεται και ενισχύεται έναντι της νηφαλιότητας και του πολιτικού λόγου”, πρόσθεσε, επιχειρώντας ναστρεβλώσει το νόημα της σύγκρουσης που διεξάγεται στην Αγγλία γύρω από το αν ηΓερμανία θα μπορέσει ή όχι να οικοδομήσει το τέταρτο Ράιχ της, αυτή τη φορά όμως όχι με τα τανκς, αλλά με το ευρώ.
Η ψυχολογική πίεση που ασκείται εναντίον του αγγλικού λαού είναι τρομερή. Ένας φόνος μιας νεαρής γυναίκας είναι εφιαλτικό βάρος. Θα αλλάξει την έκβαση του δημοψηφίσματος; Σε πέντε μέρες θα το μάθουμε και θα κρίνουμε αν οι Άγγλοι είναι λαός μιας μεγάλης χώρας ή αν πρόκειται για άτομα που απλώς κατοικούν σε μια μεγάλη χώρα.
*Δημοσιεύεται στο ΠΡΙΝ το Σάββατο 18 Ιουνίου 2016
 iskra.gr
Continue reading
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)